تنت قافست و جانت هست سیمرغ ز سیمرغی تو محتاجی به سی مرغ حجاب کوه قافت آرد و بس چو منعت میکند یک نیمه شو پس به جز نامی ز جان نشنیدهٔ تو وجود جان خود تن دیدهٔ تو همه عالم پر از آثار جان است ولی جان از همه عالم نهانست تو سیمرغی

روزهای پر التهاب در زندگی بعضی ها را زمین میزند و برخی را به اوج اقتدار میرساند؛ من اما نمیدانم که قرار است این اضطراب و التهاب؛ این فشار و بی قراری به کجایم بکشاند، اگر تا تو می آوردم باکی نیست؛ چون پرنده ای در دل باد خود را به آغوش حوادث میسپ

دلواپسم؛ گویی قرار است مهر ننگ بدقولی بر پیشانیم بنشیند هیچگاه گمان نمیکردم که روزی کسی را ملاقات کنم که تک تک کلماتش اینگونه بر روح و جانم رخنه کند که شادی و غمش احوالاتم را دستخوش تغییر خودقرار دهد حال؛ این گوهر با ارزش زندگیم در روزهای پی